รังแกฉันได้ แต่รับมือพี่ 109 คนไหวไหม

จลาจลเกิดขึ้นในเขตชานเมือง ตอนที่แม่ของฉันแอบทิ้งฉันไว้ที่ขอบเขตของมัน เสียงร้องไห้ของฉันดึงดูดความสนใจของฝ่ายที่ชนะ พวกเขาเดินเข้ามาพร้อมชูปืนขึ้น และคนหนึ่งเอาปืนพกจ่อที่หน้าผากของฉัน นับตั้งแต่นั้นมา ฉันมีพี่ชายในครอบครัว 109 คน ที่บ้าน ฉันคือเจ้าหญิง แต่ที่โรงเรียนมัธยม ทุกอย่างไม่ได้ดีเช่นนั้น วาเลเรีย รอสซี นักเรียนรวยคนหนึ่ง ใช้เครื่องม้วนผมที่เสียบปลั๊กอยู่และยังร้อนจัด ทุบใส่ขาของฉัน จนผิวหนังไหม้เกรียมและฉีกขาด ความเจ็บปวดรุนแรงจนฉันหลุดจากมือของพวกอันธพาลของวาเลเรียได้ และลากเธอตกลงไปตามบันไดพร้อมกับฉัน พอฉันฟื้นขึ้นมา มาร์เชลลา เกรโก คณบดีฝ่ายนักเรียน ก็ตำหนิฉันอย่างโกรธจัด "วาเลเรียแค่ซ้อมเธอเท่านั้น เวลามีคนพูดจาไม่ดีใส่แล้วลงมือทำร้ายเธอ เธอควรถามตัวเองว่าทำอะไรผิดไปต่างหาก เธอกล้าดียังไงถึงวางแผนแก้แค้นเธอแทน!" "เรียกผู้ปกครองของเธอมาที่นี่เดี๋ยวนี้ ไม่งั้นอย่าหวังจะได้ออกไปจากที่นี่!" ขนลุกซู่ไปทั้งตัวทันทีที่ได้ยินคำสั่งนั้น ผู้ปกครองของฉัน พี่ชาย 109 คน ไม่มีใครธรรมดาสักคน และฉันใช้ชีวิตแบบคนธรรมดามากว่าสิบปีเพื่อไม่ให้พวกเขาต้องเดือดร้อน
แต่ถ้าความเดือดร้อนมาเคาะประตูถึงที่แล้ว ฉันก็ช่วยไม่ได้
"คุณแน่ใจแล้วเหรอคะ คุณเกรโก ที่อยากจะเจอผู้ปกครองของฉัน?